25 Ekim 2021 Pazartesi

Korona Evimizde:Karın Ağrıları ve Kusmanın Kaynağı Nedir?



Kızlarım pozitif çıktıktan sonra sonucu bildirerek gündemimiz evde geçirilecek süreç ile ilgiliydi.
Küçük kızıma baktıkça aklıma heyecanla beklediği okulun açılışı ile ilgili söyledikleri geldi,duyduğu heyecan,çantasını seçerken attığı çığlık,kalem kutusuna uydurmaya çalışırken titizlikle incelediği su şişeleri..okuldan bir gün öncesinde evdeki mutluluk,eşyalarının tek tek özenle seçilmesi ve sıralanması..örülen saçlar..
Tüm bunlar hızlıca gözümün önünden geçti.


Düşüş ve Olağanüstü Hal



Sonucun pozitif oluşu ilginç bir şekilde birçok şeyi de tekrar canlandırmış olmuştu içimde.
Karantinalı günler,akşamları belirli bir vakte kadar dışarıda dolaşmak,online eğitim vs..şirketimizin gitgide kötüye gitmesi.

Kısacık sürede iş arabalarının beş adetten sıfıra inmesi,asla yapılmayan ödemeler,büronun boşaltılması,insanların kendi can dertlerine düşmüş oluşu.
Belki de dünyanın sona yaklaşma ihtimali,namaz kılarken yer yarılsa şaşıramaz olacağım duygusu..
Evden her çıkışımda kaldığımız apartmanın giriş katına kadar demir parmaklıklarını elimdeki kloraklı peçete ile silişim.
Katları tek tek inişim,iş hayatındaki düşüş,maaşın yetersiz oluşu,yabancı bir ülkede oluşumuz..sınırların kapanmış oluşu,gecenin yarısı başımızın üstünden geçen savaş uçakları..

Erzak toplama çağrısı,marketlerdeki talan edilircesine boşaltılan raflar,sınırdan dışarıya çıkamamak,tekrar..
İşlerimizin gitgide daha da kötüye gidişi,evin giderlerini bir süre sonra karşılayamama endişesi..
Tüm bunlar ve daha fazlası canlandı içimde..

Bu olağanüstü hale ''tedbir'' kılıfını geçirdiler..
Orta hallinin veya bir şekilde yaşamak için çaba sarf edenin durumunu asla hesaba katmadılar..yöneticiler ve hükümet vatandaşın yararına hiç bir şey yapmadılar.
Tam aksine gıda ve yakıt fiyatlarını artırdılar,evlerinde mahsur kalmış insanları daha da çok tüketkmek için reklam bombardımanına tutup çok yönlü pek yetenekli yere göğe sığamayan muhteiem bir varlık olan insana ''hayat eve sığar'' tönünde sığ,duyarsız,vicdansız bir sloglanla aylarca sarsıcı değişikliklere maruz bıraktılar..

Oysa,iki ay boyunca tam kapanma ilan edilip herkes evine kapanmış olsaydı,faturalar ve kiralar tamamen sadece iki aylığına dondurulsaydı ve hatta her aileye her haneye küçük de bir para yardımı yapılsaydı bu virüs nerdeyse iki yıldır aramızda olmayacaktı..

...derin derin iç içekişler..

İnsanların beyni korku ile uyuşturuldu,medya ile beslendi..net görme imkanı ellerinden alındı çok çok büyük algı çalışmaları yapılarak meyveleri toplandı/toplanmaya devam ediyor,bazen kendime soruyprum;tüm tedbirler ne işe yaradı?

Çünkü hiç ama hiç biri ne çocukların ne de yetişkinlerin yararınaydı ama herkesin ortak bir değerine yönelik olduğu için kabul edilmesi ''elzem'' bir şeydi.


Silkelenip kendime gelince şu anda aslolan ve en önemli unsurun çocuklarımın sağlık durumuydu ki Allah'a şükürler olsun ilk iki gün hafif bir sıcaklık ve yine hafif seyiren bir baş ağrısı dışında her hangi bir sıkıntıları yoktu..üçüncü gün tamamen fiziksel olarak kendilerine gelmiş sayılırlardı ancak büyük kızım karın ağrısı mide yanması şikayeti ile gelince dizlerimin bağı çözülmüştü..


Karın Ağrışı ve Kusma



Üşütme olabileceği aklıma gelen ilk şeydi lakin çocukların burnu bile akmıyordu ateş tamamen gitmişti ishal hiç olmamıştı keyifleri yerindeydi,o halde bu karın ağrısı ve mide yanması neyin nesiydi?

Çocuk doktorunu arayıp muayene edip edemeyeceğini bizim oraya veya kendisinin bize gelip gelemeyeceğini sorduğumuzda aldığımız olumsuz yanıt karşısında biraz panikledim..

Karın ağrısına kusma da eklendi, yapılan tüm sıcak ayak banyoları,karına sıcak su tutmaları,çorbalar,çaylar,uyumadan evvel ter atması için uygulanan masaj işlemi hiç ama hiç biri işe yaramadı.
Son çare  çocuğu hasteneye götürmekti ki o da riskliydi hatta korkunçtu..
dört gün boyunca geçmeyen karın ağrısı ve gece gündüz belirli aralıklarla meydana gelen kusmalar sonucu kızım iyice isyan etmeye başladı,doğru düzgün bir öğün bile yemek yiyemediğini,ağrıya tahammülü kalmadığını söyleyince son çare hastanenin yolunu tutmaktı..


Hastanedeyiz



Hastaneye ulaştığımızda ikimizin de pozitif olduğunu bildirmek ilk işimdi.Bizi karşılayan hemşire uzaylı görmüş gibi ''bana yaklaşmayın,bana yaklaşmayın'' panik dolu bir tavırla bize yardımcı olmaya çalışıyordu..Bu görüntü karşısında kızım daha da kötüleşti..

Kısacık bir süre sonra doktor bizi içeriye alarak muayeneyi yaptı kan ve idrar örnekleri aldı.

Kör bağırsaktan şüphelendiğini bu durumda çocuğun başka bir şehirde korona hastalarının alındığı bölüme götürülmesi gerektiğini söyleyince gözlerim iyice karardı ama öfkeden değil,korkudan..

Böyle bir şeye asla izin vermeyeceğimi,çocuğun daha fazla bu davranışlara ve tepkilere özellikle de korona hastalarına ayrılan o soğuk kimsenin girilmesine izin verilmeyen bölümlerine götürüleceğine dair rızam olmadığını söyledim.

Çok tatlı genç bir doktordu,paniğe kapılmamaı tahlillerin sonuçlarını beklememizi önerdi..
Hava daha soğuktu gece daha karanlıktı hastanenin avlusu daha bir ruhsuz sessiz ve hareketsizdi..
Kızımı ısıtmak için arabayı çalıştırdım klimayı açtım üzerini bir mont ile örtüp uyumaya çalışmasını söyledim ama karnını tutmadan duramıyordu arada bir arabadan inip de kusuyordu..

Tahlil sonuçları her hangi bir fiziksel problemin görünmediğini gösterince doktor mide sıvısını kontrol altında tutmak amaçlı bir ilaç yazarak evimize dönmeyi yapabilecek her hangi bir şeyin olmadığını söyledi, ama ağrı bir türlü geçmiyordu kusma kesilmiyordu..

Bu durum bir kaç gün daha devam etti..evimizin hemen üstünde yer alan ormanda dolaşması için kızımla arada bir kısa yüryüşlere çıkıp en azından stresini azaltmaya çalışıyordum,ki bunun epey bir faydasını da görüyordum.
Ne zaman dışarıya çıkıp biraz dolaştıysa kendisini daha iyi hissediyor ağrısı ve kusması kesiliyordu..

Lakin tamamen ortadan kalkmıyordu,geceleri yanıma gelerek çok korktuğunu bu ağrıya tahammülü kalmadığını söylüyordu ben de yanıma alarak sımsıkı sarılıyor onu rahatlatacak belki,belki bir nebze ağrısını azaltacak sözler söylemeye çalışıyordu..elimde tek gelen şey buydu..



İkinci Kez Hastane Yolunda



Ne sözlerim ne çaylarım ne çorbalarım ne de ev yapımı antobiyotiğim işe yaramadı,yedinci gün çocuk yine ağrılar içinde kıvranıyor gözyaşları yüzünden boncuk boncuk dökülüyor,hastaneye gitmemiz için yalvarıp yakarıyordu..
Bu sefer eşimin götürmesine karar verdik..ben de evde kalıp beklemek zorundaydım..
Kızıma montunu giydirirken güzel saçlarında ellerimi gezdirdim alnından öptüm yanaklarından öptüm,sımsıkı sarılarak sanki bir daha görmeyecekmişim gibi sanki eve gelmeyecekmiş gibi bir duyguya kapıldım..
Çünkü öyle bir ihtimal vardı,diğer hastaneye sevk edilme ihtimali vardı,yanına girememek ihtimali vardı,ona istediğim zaman istediğim şekilde ulaşamama ihtimali vardı ve bu evdeki ışıkların birden kararmasına neden olacak kadar korkunç bir varsayımdı ama böyle bir ihtimal vardı..

Eşimle kızım evden çıkar çıkmaz abdest alıp namaza durdum..ne kılacağımı ne derece kendimi namaza vereceğimi bilmeyerek..
-araba şu anda tam oalrak neredeydi?
-hastaneye girişi yapıldı mı?
-hemşire yine aynı tavri sergiledi mi?
-çocuğum eve gelmezse,geri dönmezse..
-çocuğum..

Secdeye kapandı dualar ettim..gözlerimden bir yaş bile dökülmüyordu,dökülemiyordu..şu anda bunları anlatırken tekrar canlanan boluk ve korku hissi..

Havada kalmış gibi,uzanan elimin tutunabileceği bir dala ulaşamaması gibi..

Bir süre sonra eşimi aradım..durumunu sordum.
Allah ondan razı olsun beni sakinleştirdi.İyi olduklarını ayrı bir odaya alınıp başka bir doktor tarafından muayene edildiklerini anlattı ve inanılmaz bir şekilde kusmanın kesildiğini karın ağrısının geçtiğini bildirdi..





Huzurlu Netice



Peki ama nasıl?

Eve geldiklerinde kızımın yüzü sakinleşmiş günlerdir sancidan dolayı çattığı kaşları gevşemiş yüzü gülüyordu..
Sımsıkı sarıldım kokladım kokladım koku almamama rağmen yine yabancı gelmedi sıcaklığı dokundum yüzüne gözlerine ellerine..yanımdaydı ve yüzü gülüyordu ağrısı geçmiş epey de sakinleşmişti..

Muayeneyi yapan doktor ağrının stresten ileri geldiğini eve kapandığından dolayı kendini kötü hissettiğini,karantinanın ardından tekrar test yapılarak sonucun pozitif çıkıp bir süreliğine daha evde kalma ihtimalini düşünerek midesine kramplar girdiğini mide de tepki olarak içinde ne varsa attığını böylece kasılmalar karın ağrılarına neden olduğunu detaylıca anlatmış anlatmış eşime..

Evet..çekilen bu sancılı sekiz günlük sıkıntının ağlamaların,yemek yiyememenin,uyku uyuyamamanın kaynağı stresmiş meğer..

Küçük bir çocuğun üzerindeki stres etkisi.


....devam edecek.

Kiremithanem
Kiremithanem

”Bu Dünyada Çiçeklere Bakmak İçin Cehennemin Çatısında Yürüyoruz,Haydi Gelin,Çatıya Çıkalım!”

7 yorum:

  1. Büyük bir üzüntü ve karamsarlık ile okudum ama çok şükür sevindim iyi olmasına. Stres denilen şey belki bizim için kontrol altına alınabiliyor ama çocuklar için ne yazık ki çok mümkün değil.. En kısa zamanda sonuçlarınız pozitife dönüp, yoluna girer her şey inşallah.

    YanıtlaSil
  2. Neredeyse bütün hastalıkların başı stres.

    YanıtlaSil
  3. Çok geçmiş olsun. Allah şifalar versin. Bu stres çok kötü bir şeymiş bana da geçmeyen ağrılarım için aynısını söylediklerinde kızmıştım. Ağrım var işte ne stresi diye ama doğruymuş. Hülya

    YanıtlaSil
  4. Çok geçmiş olsun... Arabadan dışarı çıkınca iyileşiyor cümlenden anlamıştım ben stres olduğunu :( Ah yavrum ya....

    YanıtlaSil
  5. çok geçmiş olsun sevgiciğim...

    YanıtlaSil
  6. Kızınızın çaresizliğini okurken o kadar iyi anladım ki kemiklerim sızladı sanki. Yapılan herşey düşüncesizce yapılıyor. Hasta bile olsa herhangi bir çocuğun günlerce eve kapatılmak zorunda olması ne demek? O çocuk psikolojik olarak bunu kaldırabilecek yapıda değil ki vücudu da bu şekilde tepki veriyor. Bu günleri atlatmanıza çok sevindim. İnşaallah bol sağlıklı, güzel günleriniz olsun. Çocuklara kucak dolusu sevgiler.

    YanıtlaSil
  7. Çok geçmiş olsun,önceki yazınızıda okudum,çok üzüntülü ve zor bir dönem geçirmişsiniz..Çocuklar için zor bir dönem,tv falan izlemesinler,insanın moralini bozuyorlar,çocukların strese girmesi kaçınızlmaz..Tekrar çok geçmiş olsun..🙏

    YanıtlaSil

Yorumunuz en kısa sürede sevgi ve alaka ile cevaplandırılacaktır.
Yorum yaptığınız için teşekkür ederim.

Yemek Bloguma Davetlisiniz

YUKARI