Ayazlı Yürüyüş


Çocuklar okula ben kahve alarak doğru yürüyüş yoluna,hava nasıl soğuk nasıl buz nasıl kış!..
Karşıma daha ilk dakikalarda sıncaplar çıktı,bazen sağdan veya sol tarafımdan karatavuk kuşları,sabahın erken saatleri olduğu için belli ki yiyecek arayışına çıkmışlardı..
Bambaşka bir göz takılmıştı sanki yüzüme o günün sabahında, her yere her detaya ilk veya son kez bakıyormuş gibi bir göz.



Adım atan ayaklarım bile çok başka görünüyordu gözüme başımın üstündeki gökyüzü defalarca gördüğüm koca ağaçların gövdesi defalarca fotoğrafını çektiğim mantarlar herşey ama herşey çok farklı bir o kadar da aynıydu o gün.
Aynı ben gibi bir şey..
Ben de her gün aynen böyleyim işte..kendi gözümde başkalarının gözünde hep böyle..hem farklı hem aynı..


Ayak parmaklarımın yavaş yavaş donduğunu hissediyorum ama geriye dönmeye niyetim yok,yürüyüşlerim genelde hep bir saat sürer bu yürüyüşüm de bir saat sürsün istiyorum ve evet soğuk ama kahvem var karşıma çıkıp korka korka uçup giden sevimli canlılar var..
Bir kaç tanesi daha uysaldı korkularını yenmek zorunda kalmış olanlardı bunlar,kolay mı insanoğlunun hükmettiği bir yerde yaşamak mecburen uysallaşacaksın elbette..


Öyle çok şahane kareler yakalayamadım ama o sıncabı özellikle sevdim sıncapları daima severim,pıtır pıtır hızlı ve akıllı oldukları için :)
Kimselere yar olasım yoook der gibiler daldan dala konarken..olmayıver güzel gözlü olmayıver :)



İçi dopdopuydu bu yürüyüşün ve kulağımda kulaklık ve Hu Zikri ve ayaklarımın donan parmakları.
Doğa huzurlu ve dingin..kasıklarında bir bahar gizlediği için böyledir belki..
Önümüz bahar ama içimiz hala kış..içimizde hala büyük soğuklar ve kırgınlıklar var,gizlemekten yorgun düştüğümüz kırgınlıklar açılamamazlıklar ve öyle büyük bizi içine çeken suskun yorgunluklar..


Print Friendly and PDF
Share:

1 yorum :

  1. Fotoğraflar çok tatlı hele o kırmızı sincap :)) doğa uyanıyor yavaş yavaş...

    YanıtlaSil

Designed by OddThemes | Distributed by Blogger Themes