12 Ekim 2017 Perşembe

Ve Sen Artık Mahallemsin:Gün#1


Ve sen,artık mahallemsin.
Yaşadığım yer,penceremin suretisin.

Güneş batmak üzereyken bir sayfam daha yavaş yavaş doluyor.
Bir gün daha geçti burada.

Burada.

Sevemediğim,ısınamadığım,benimseyemediğim burada.
Aylarca yetmedi yıllarca kendime bir köşe bir yer bir parça hayat kurmak için çırpındığım yer,burası.

Almanya.
Aklımın ucundan bile geçmeyen ülkede aklımın ortasına girdi ve yavaş yavaş kalbime sızıyor.
Hani istememesine rağmen bir durumun içinde buluyor ya insan kendini.Ama tesadüfen değil,bilinçli bir seçimin sonucu olarak adımlarını atıp o durumun içine giriyor ya..sonra o durumu hazmetme süresi,alışma süresi..alışamadığını kendine bir türlü yedirememe gerçeği..

Alışılmıyor desem de;alışıyor biraz..

Kalbin nerdeyse hayatın ordadır derler kimileri..benim için öyle değil..

Ben özlüyorum..

Buraya gelmeden evvel beni oluşturan herşeyi..ilkin çok acı çekiyordu yüreğim..nasıl kabullenmemek için direniyorum,nasıl karşı koyuyorum herşeye..hiç bir şeyi beğenmiyorum herşeyi memleketimdekilerle kıyaslıyorum.

Zaman..

Zaman öyle bir doktor öyle bir muallim ki..ama zaman değildi beni buraya alıştıran veya yavaş yavaş alışmama sebep olan..zamanın sahibiydi..

Rabbim..yol açtı ve ben dedim ki ''Yaşamak istemiyorum burada!Geri döneceğim,evime döneceğim,kedime döneceğim,her sabah kahvemi içerken izlediğim o dağın görüntüsüne o nar ağacının gölgesine döneceğim''..yolu açan Allah ve ben bunu beğenmiyorum..kendime gelmeli kendimi toparlamalı..
Toparladım elhamdülillah..

Allah kuluna zulmedici değildir..kul tevekkül etmeliydi,rıza göstermeli olumlu yanlarını bulmalı ve şükretmeliydi hani..

..dönemedim..

Artık da dönemem...

Misafiri olurum,ziyaretine giderim ama dönemem..çünkü insan istemediği bir yerde bile olsa tutunmaya çalışırken emek veriyor..kendinden veriyor..
Bir çırpıda çıkıp gidemiyor silemiyor bu yüzden..

İlk gün..

Bunlar döküldü içimden..nasıl algılanır,yakışır mı bilmem..

..karanlık geldi..pencere açık.Müziğim çalıyor kahvem yanımda..

Burada..

Avrupanın göbeğinde,bir çatı katında..




Bazen bilemez insan
Bilmemeli her zaman
Nedir kaderin diğer yüzü
Belki çözmen gerekecek
Çözmen için yaşaman gerekecek

İsyan etmeden durasın
Belki döktükçe yaşın
Gözüne ışık gelecek
Gönlün belki o zaman
Söz dinleyecek,mânayı görecek..


Hoş geçsin geçeniz...



Kiremithanem
Kiremithanem

”Bu Dünyada Çiçeklere Bakmak İçin Cehennemin Çatısında Yürüyoruz,Haydi Gelin,Çatıya Çıkalım!”

4 yorum:

  1. Manzara güzel görünüyor aslında.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında güzel ama bakış açısında sıkıntı oluyor bazen:)

      Sil
  2. İnsan sevse de sevmese de kolay vazgeçemiyor emek verdiklerinden.Zamana bırakmak en iyisi gibime geliyor. Her ne kadar bülbülü altın kafese koymuşlar illede vatanım demiş misali olsa da yaşananlar,zamanla ikinci vatanın da olabiliyor orası.Gittiğiniz her yerde güzel şeylerle karşılaşmanızı temenni etmek düşüyor bana.:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ekmek yediği yere de hürmet etmeli insan sevemediğim için düşmanı olacak değilim ancak vatan başkadır..
      Sizin de dediğiniz gibi altın kafeste bile olsa vatan yine başkadır daha güzeldir..
      Allah razı olsun.

      Sil